Ο ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ

από την Ξένια Καρολεμέα, μεταπτυχιακή φοιτήτρια του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Κρήτης.

“Έξω στη φύση, και κάτω από τον μυρωδάτο αέρα, το ζωογόνο ήλιο, το πράσινο θέαμα και την τάξη εργασίας, τα παιδιά μαθαίνουν και διδάσκονται ελεύθερα με όρεξη και ευχαρίστηση. Τα σωματάκια τους κινούνται, το μυαλό τους τρέχει, η θέλησή τους δυναμώνει. Η μία εντύπωση διαδέχεται την άλλη και η μία γνώση μπαίνει θεμέλιο της άλλης. Εντύπωση και γνώση πάνε μαζί για να δημιουργήσουν τον αυριανό άνθρωπο, τον άνθρωπό που πρέπει να ζήσει στο πλαίσιο του περιβάλλοντός του. Περιβάλλον με όλες τις εκδηλώσεις της ζωής, γι’αυτό και χαρούμενο, με διάθεση ψυχική, χωρίς κακομουντρουλιά και μιζέρια”. Τα παραπάνω λόγια προέρχονται από το βιβλίο ενός δασκάλου που ήδη το 1937 είχε αναγνωρίσει την αξία των σχολικών κήπων στη ζωή των παιδιών.

Ένας από τους κυριότερους παράγοντες επιτυχίας ενός σχολικού κήπου είναι ο εκπαιδευτικός. Ο ρόλος του σημαντικός γιατί πρέπει όχι μόνο να κατανοήσει την παιδαγωγική αξία του κήπου για τα παιδιά, αλλά να νιώσει και ο ίδιος τον ενθουσιασμό για την καλλιέργεια και τη φροντίδα των φυτών. Σε σχολεία με κήπο όπου υπάρχει ενεργή συμμετοχή, παρατηρείται θετική επίδραση όχι μόνο στους μικρούς μαθητές αλλά και στους εκπαιδευτικούς. Ο ενθουσιασμός τους ανανεώνεται, δημιουργούνται νέες ευκαιρίες μάθησης και διδασκαλίας γι’αυτούς και τα παιδιά με αποτέλεσμα οι σχέσεις μεταξύ τους να γίνονται ακόμα καλύτερες. Το χώμα, οι πέτρες, τα φυτά και τα ζώα που υπάρχουν σε ένα σχολικό κήπο προσφέρουν μία συμμετοχική και γεμάτη περιέργεια και ενθουσιασμό καθημερινότητα σε μικρούς και μεγάλους.

Οι δυσκολίες όμως σήμερα πολλές, με κυριότερη την έλλειψη χώρου και υποδομών για πράσινο στις σχολικές αυλές, ιδιαίτερα σε εκείνες των αστικών περιοχών. Αν και η επαφή των παιδιών με τη φύση είναι εξίσου σημαντική όπως ο ύπνος και η σωστή διατροφή, οι άμεσες εμπειρίες τους πλάι στη φύση μειώνονται αντί να αυξάνονται. Mέσω της εργασίας που πραγματοποιώ ως μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο Π.Τ.Δ.Ε Ρεθύμνου γίνεται προσπάθεια να διερευνηθούν οι απόψεις δείγματος δασκάλων του νομού Χανίων για το πώς αντιλαμβάνονται και αντιμετωπίζουν το όμορφο κομμάτι της σχολικής αυλής, τον κήπο. Με την ευχή να αποτελέσει εκπαιδευτικό εργαλείο για την ολόπλευρη ανάπτυξη του παιδιού και τη δημιουργία ενός περισσότερο βιώσιμου σχολικού περιβάλλοντος με λιγότερο τσιμέντο.